uit klein hoefblad juni 2000
EEN GREEP UIT DE ACTIVITEITEN VAN DE BOSKEVERS
Aan het begin van het seizoen hebben de begeleiders van de jeugdnatuurclub De Boskevers aan de net lid geworden kinderen gevraagd waar ze het komende jaar graag mee bezig zouden willen zijn. De 7 top-onderwerpen waren in volgorde van belangrijkheid: hutten bouwen, eten maken van iets uit de natuur, dinosaurussen, bodemdiertjes, paddestoelen, vissen, en nestkasjes maken. Diverse onderwerpen hadden we in het verleden al eens met kinderen gedaan, maar het onderwerp Dinosaurus was totaal nieuw. Gezien het succes van de tv-serie "Living dinosaurs" was het ook weer niet totaal verrassend dat dit nu ter sprake kwam, maar toch. We besloten een middag aan dit onderwerp te besteden.
Dinosaurussen
De kinderen stelden zich voor om naar dinosaurusbotten te gaan graven in het bos. Dat zou helaas een nogal zinloze en in dat opzicht teleurstellende bezigheid geweest zijn. Dus we pakten het anders aan. In de aanwezigheid van een aantal (speelgoed)modellen van dinosaurussen werd ingegaan op de wijze waarop paleontologen achter al die details over dinosaurussen zijn gekomen. Sommige kinderen noemden verscheidene modellen feilloos direct bij de juiste naam en ze wisten verrassend veel te vertellen over bepaalde soorten. Maar hoe je als paleontoloog de puzzel moet oplossen van alle raadselen die er om dinosaurussen heen hangen, was voor velen wel een openbaring. Want hoe moet je nu aan een aantal botten zien te reconstrueren hoe het beest er in zijn geheel uitgezien zal hebben, of hoe hij zich bewogen heeft. Na ons kringgesprek hierover keken we naar een aflevering van "The making of Walking with dinosaurs", waarin op verschillende van dergelijke vragen ook een antwoord werd gegeven. Vervolgens gingen we naar buiten om de afmetingen van Diplodocus, een van de grotere dinosaurussen, uit te zetten en om te bepalen hoe hoog hij met zijn kop bladeren van de bomen kan hebben gegeten. Tot slot tekenden de kinderen met overgave een eigen dinosaurus-versie of tekenden een van de modellen na in een zelfverzonnen omgeving.
Hutten bouwen
Een andere bijeenkomst maakten we gebruik van het kaphout van de kersenbomen en populieren die net gekapt waren in de wei waar de galloways stonden, vlak bij het Eksternest. Al het kaphout lag nog kriskras door elkaar in de wei en vanuit het Eksternest werd het toegejuicht als de kinderen dat wilden verslepen en er takkenwallen of hutten van wilden maken. Dat kwam dus mooi uit, want de kinderen wilden niets liever dan het hout verder in kleinere hanteerbare stukken zagen en er mee bouwen. In kleine groepjes gingen ze met verschillende visie aan de slag. Zo werden er zeer gevarieerde hutten gemaakt, waarbij het indianententmodel de voorkeur had, gezien het snelle resultaat. Helaas kreeg een van de meiden het voor elkaar om in haar been te zagen. Na een kleine onderbreking voor de verbinding zaagde ze al gauw weer vrolijk verder, in het hout. Haar broek bleef overigens geheel en al ongeschonden.
Graag zouden de kinderen de volgende keer verder willen bouwen, maar dan wacht hun een nieuw avontuur en gaan we een bezoek aan de bijentuin brengen.M.Wapstra